انسان موجودى اجتماعى است كه پيش از هر چيز به خانواده نياز دارد, چنان كه براى تحقق بخشيدن به فرايند رشد و تكامل خويش به ارتباط با ديگران نيازمند است .
نوزاد انسان بيش از هر موجود ديگر نيازمند پدر و مادر و حمايت آن دو مى باشد و نمى تواند به تنهايى به زندگى ادامه دهد , با آن كه جانداران ديگر مى توانند پس از تولد نيازهاى اوليه خود را تا اندازه اى تأمين كنند . در اين مسئله گرچه نيازهاى جسمى كودك مانند غذا , لباس و مصونيت در برابر خطرها مورد نظر است , اما بعد ديگر وجود او يعنى روان و شخصيت كودك نيز اهميت دارد , زيرا شخصيت و روحيات او نيز در اين مرحله شكل مى گيرد و نخستين سنگ بناى آن گذاشته مى شود . اهميت خانواده و نقش آن درجامعه بشرى از رهاورد تأمل و تفكر در اين دو بعد وجود كودك , آشكار مى گردد . خانواده يك واحد اجتماعى است كه هدف از آن در نگاه قرآن , تأمين سلامت روانى براى سه دسته است :
زن و شوهر, پدر و مادر و فرزندان . همچنين هدف , ايجاد آمادگى براى برخورد و رويارويى با پديده هاى اجتماعى است. در آيه ۷۴ سوره فرقان مى خوانيم :
والذين يقولون ربّنا هب لنا من أزواجنا قرّة أعين و اجعلنا للمتقين إماماً
و كسانى كه مى گويند خداى ما ما را از همسران مان نور چشمان ببخش و ما را رهبر پرهيزكاران گردان
ادامه این مطلب را بخوانید »